آنچه در این مقاله میخوانید [پنهانسازی]
در بازرسیهای غیرمخرب (NDT)، تشخیص عیوب تنها نیمی از مسیر است؛ نیمه دوم و حیاتیتر، ارزیابی این عیوب بر اساس معیارهای پذیرش (Acceptance Criteria) است. تست MT به عنوان یکی از دقیقترین روشها برای شناسایی ناپیوستگیهای سطحی، نیازمند تفسیر دقیق بر اساس استانداردهای مرجعی همچون ASME Sec VIII، ASME B31.3، API 1104 و AWS D1.1 میباشد.

خلاصه معیارهای کلیدی پذیرش:
- عیوب غیرمجاز: هرگونه ترک (Crack) و عدم ذوب (LOF) در تمامی استانداردها مردود (Reject) است.
- تفسیر عیوب خطی و گرد: عیوبی که طول آنها بیش از ۳ برابر عرضشان باشد “خطی” محسوب شده و سختگیری بیشتری روی آنها اعمال میشود.
- محدودیت ابعادی بر اساس ضخامت (t):
- در قطعات با ضخامت ≤19mm\le 19mm، حداکثر طول مجاز عیب معمولاً 6mm6mm است.
- در ضخامتهای بالاتر، این مقدار به 1/31/3 ضخامت (حداکثر تا 19mm19mm) تغییر مییابد.
- تلرانس Undercut: عمق مجاز زیربرش جوش بسته به ضخامت قطعه بین 1mm1mm تا 2mm2mm متغیر است.
تفاوت عیوب خطی و گرد
در جزوهتان به تفکیک بین Linear defect و Rounded defect اشاره شده است:
- عیب خطی: طول آن از عرض آن بیشتر است.
- عیب گرد: طول آن کمتر از 3 برابر عرض آن است.
این تفکیک در ارزیابی MT بسیار مهم است، چون عیوب خطی معمولاً حساستر و خطرناکتر از عیوب گرد هستند.
برای مثال، تخلخلهای گرد ممکن است در بعضی شرایط قابل پذیرش باشند، اما ترک یا lack of fusion تقریباً همیشه مردودند.
استانداردهای مرجع در معیارهای پذیرش MT
- ASME Section VIII, Appendix 6, Clause 6.4
- ASME B31.3, Clause 344.3.2
- API 1104, Clause 9.4.2
- AWS D1.1, Table 8.1 and 10.15
این استانداردها در حوزههای مختلفی مثل تجهیزات تحت فشار، پایپینگ، خطوط لوله و سازههای جوشی کاربرد دارند و هر کدام ممکن است جزئیات خاصی برای پذیرش عیوب داشته باشند.

چرا معیار پذیرش در MT مهم است؟
اهمیت معیارهای پذیرش فقط در تشخیص عیب نیست، بلکه در تصمیم مهندسی برای ادامه کار یا تعمیر قطعه است. این معیارها باعث میشوند:
- قطعات معیوب وارد سرویس نشوند
- ایمنی تجهیزات افزایش یابد
- از شکست ناگهانی جوش جلوگیری شود
- هزینههای تعمیرات بعدی کاهش یابد
- کیفیت ساخت مطابق کدهای بینالمللی حفظ شود
به همین دلیل، بازرس MT باید علاوه بر مهارت عملی، با استانداردهای پذیرش نیز کاملاً آشنا باشد.
نتیجهگیری: رعایت دقیق این دستورالعملها نه تنها ایمنی سازه را تضمین میکند، بلکه از هزینههای گزاف تعمیرات غیرضروری نیز جلوگیری مینماید.






